یه عمری پول بیمه دادیم تا سر پیری عصای دستمون بشه نه نمک روی زخم» این را پیرمرد بازنشستهای میگوید که برای خرید پلاویکس، انسولین و داروهای فشارخون نزدیک به ۵ میلیون تومان پرداخت کرده؛ زیرا داروخانه با بیمه تأمین اجتماعی قرارداد ندارد و او نیز مجبور است که دارویش را از همین داروخانه تهیه کند؛ پلاویکس خارجی هم در همۀ داروخانههای سطح شهر پیدا نمیشود.
براساس تحقیقات میدانی خبرنگار فارس، در حال حاضر تعدادی از داروخانهها و مراکز درمانی اقدام به قطع همکاری با شرکتهای بیمههای درمانی کردند و خدمات و اجناسشان را به صورت آزاد به بیمار میفروشند.
تعداد دیگری از داروخانهها نیز با بیمه همکاری میکنند اما دیگر داروهایی که درصد پوششدهی بیمهاش زیاد است را از شرکت خریداری نمیکنند؛ انسولین و اسپریهای تنفسی از دسته اقلامی است که مصرف آن برای بیمار حیاتی است اما داروخانهها برایشان صرف نمیکند که این اقلام را بفروشند.
بهمن صبور عضو هیئتمدیرۀ انجمن داروسازان ایران میگوید که داروخانه باید پای بار پول شرکت دارویی را تسویه کند، به بیمار با پوشش ۹۵ درصدی بیمه دارو را بفروشد و حداقل ۶ ماه بعد پولش را از بیمه دریافت کند؛ آن هم با این تورم!
یکی از داوخانهداران مرکز شهر به فارس میگوید که در ۴ ماه گذشته قیمت برخی از داروها ۳ برابر شده و شرکت پای بار تسویه میکند، من چطوری میتوانم با بیمه دارو بفروشم، ۸-۷ ماه بعد پولش را از بیمه بگیرم و با وجود تورم مجدد آن دارو را جایگزین کنم؟ مجبورم به بیمار بگویم من نسخهات را آزاد حساب میکنم اگر نمیخواهید به داروخانه دیگری مراجعه کنید.
درحالی که به گفتۀ داروخانهداران پایتخت، دارو در ۳ الی ۴ ماه گذشته ۳ برابر شده، آخرین افزایش پوششدهی بیمههای درمانی که شورای عالی انقلاب بیمه مصوب کرده برای ۶ ماه ابتدایی سال ۱۴۰۴ است.
